Evangeline

Moje słońce na chwilę zaszło, to prawda. Ale chcę wierzyć, że przyjdzie wiosna Teraz boli, bo musi. Tak już jest. Kolej rzeczy jest bezlitosna. Ale ja się raczej w życiu nie poddaję, więc... byle do przodu.

Dziękuję Ci za słowa otuchy Mimo, że jest mi cholernie ale to cholernie smutno i chwilami wpadam w lekką panikę jak to dalej będzie, to jednak do totalnego załamania, deprechy i odcięcia się od całego świata wciąż mi daleko. Jak na razie... Poza tym jedno z moich minionych doświadczeń pozwala mi wierzyć, że da się zapomnieć i normalnie spotykać się z byłą ukochaną osobą bez krzty żalu

Niestety nie wiem jak to zrobić,żeby skomentować na Twoim blogu,bo nie chce mi się przesunąć notka w dół,ale muszę to napisać: czytając o demonach sekretariatu mam wrażenie,że piszesz o mojej uczelni

Tak, ja wiem, że to wyjątkowo wredne i w ogóle nie powinno się tego robić, jednakże reklama dźwignią handlu, a mi i tak bardziej zależy na obiektywnej ocenie wszystkiego niż na popycie. Także ten, no, zapraszam do siebie na stronę http://wampirze-akcesoria.mylog.pl/ gdzie można będzie znaleźć wiele ciekawych rzeczy.
Enjoy!

Ciesze się, że zaskoczyłam choć jednego czytelnika swym opowiadaniem
Naprawdę to doceniam.

to ciesze sie, za zaskoczyłam
o chimerze, ok niedługo coś napisze o tym lwio,wezowyo kozim stworze xD
Moim ulubionym, jest gryf, peryt i jednorożec

Pewnie, że sobie wyobrażałam. Teraz to już nie jest takie proste, bo nie czuję w środku siebie zbyt wiele
I nie uważam, że masz obsesję.

Mówiła, ale bardzo niewiele, ponieważ on zginął, gdy moja mama miała trzy lata. Myślę, że babcia nie pogodziła się z tą stratą nigdy.

Chciałabym tak móc. Ale moja babcia nie lubi kart Ostatnio i za mną nie przepada. A może to tylko dlatego, że bardzo długo nie widziałyśmy się.